Tina Jensen Granados

• Berg-Hansen, Inger Marie; Hårstad, Silje; Granados, Tina Jensen; Reitan, Gaute; Romundset, Anders & Johannessen, Linnea Syversætre [Vis alle 7 forfattere av denne artikkelen] (2022). Enculturating Coastal Environments in the Middle Mesolithic (8300-6300 cal BCE)-Site Variability, Human-Environment Relations, and Mobility Patterns in Northern Vestfold, SE-Norway. Open Archaeology. 8(1), s. 634–669. doi: 10.1515/opar-2022-0251. Fulltekst i vitenarkiv Vis sammendrag

  The coastal settlement in Middle Mesolithic (MM) Southeast Norway is generally described as a dynamic system of small, short-lived sites and large sites that were visited repeatedly over a long time. It has been suggested that in this period – compared to the preceding Early Mesolithic (EM) – an increased attraction towards the large archipelagos along the Norwegian coast, and their broad spectrum of both marine and terrestrial food sources, took place. This has, however, been debated. An important background for the discussion is the documented population influx and the abrupt shift in tool technology around 8300 cal BCE. The question remains whether this great social and technological upheaval was followed by a transformation or break in the environmental knowledge and changes in the ways of living, such as new human–environment relations, settlement systems, and mobility patterns. We propose that the continuous process of enculturation of the land and environment would have played a decisive role in the societal development. In this article, we therefore investigate details of site construction and mobility patterns, as well as the marking of the land by the establishment of settlement sites and exploitation of lithic raw materials on a larger scale. We concentrate our investigation on the on-site activity, site location, lithic raw material economy, and technological organisation, which brings renewed opportunities for discussing enculturation processes in the period. Our results document a diverse settlement pattern, as well as diachronic variation, suggesting an internal duality within the sociocultural development process in the area. The article presents the new results from the InterCity Vestfold project, situated by the Oslofjord west coast. Our data comprise a total of eight excavated and 69 surveyed sites from 4 municipalities. A strong isostatic land uplift caused continuous and rapid changes in the shoreline configuration and its nearby environments, in the Oslofjord area throughout the Mesolithic. To enable the discussion of human–environment relations, we therefore present a new relative sea level (RSL) curve, supplying detailed data on the shoreline development in the project area.

Sjå alle arbeida i NVA

• Granados, Tina Jensen (2025). Forgotten, hidden, or carefully deposited? Exploring a flint blade assemblage from Roverud 4, a MM-site in Telemark, SE-Norway. Fulltekst i vitenarkiv Vis sammendrag

  In 2022, an out-of-the-ordinary archaeological find was discovered at the Middle Mesolithic site Roverud 4, located in the south-western Oslofjord region of Norway. Upon removing a thin soil layer, a total of 16 large blades were collected from a 0.3 m2 section. The blades varied in length (4.4–12.4 cm) and included a diverse range of blades: some with cortex, some with crested dorsal sides, others with lateral retouches, and some that displayed visible use wear. In addition to the large blades, eight pieces of flint debris were also retrieved. Altogether, these 24 flint artifacts were identified as originating from the same Bryozoan flint nodule yet representing different stages of a blade production process. Importantly, there was no preserved evidence of disturbance of the surrounding soil, such as pit filling or discoloration. The assortment of large flint blades significantly exceeds the usual debitage found at Middle Mesolithic sites, making it clear from the outset that this find offers rare insight into a Middle Mesolithic practice involving macro flint tool technology. The find indicates that selected blades could have been deposited intentionally – as a ritual deposit or as a cache. As such, this blade collection represents a remarkable archaeological discovery from a Middle Mesolithic settlement site in Southern Norway. The presentation will explore various interpretations of the possible functions that a blade collection might have served as part of Middle Mesolithic settlement activities, including specific depositional practices and their economic, social, and ritual context.

• Fossum, Guro; Berg-Hansen, Inger Marie; Calvo-Gómez, Jorge; Damlien, Hege; Granados, Tina Jensen & Koxvold, Lucia Uchermann [Vis alle 8 forfattere av denne artikkelen] (2025). Late Mesolithic blade core concepts in Southeast Norway: characterizing their variability through time and space . Fulltekst i vitenarkiv
• Granados, Tina Jensen; Stubberud, Sverre Magnus; Hansen, Nora Sophia Kamphuis & Schülke, Almut (2023). Der fjorden møter havet Siste nytt om fangstfolk ved Frierfjorden og Skagerrakkysten. Arkeologiske undersøkingar i samband med Fv.353 Rugtvedt–Surtebogen. Fulltekst i vitenarkiv
• Olsen, Dag Erik Færø & Granados, Tina Jensen (2022). Preface. I Olsen, Dag Erik Færø (Red.), The Stone Age Conference in Bergen 2017. Universitetet i Bergen. ISSN 9788284360027. Fulltekst i vitenarkiv
• Granados, Tina Jensen (2022). Siste nytt - steinalderundersøkingar i Telemark. Frier vest og Fv.353 Rugtvedt-Surtebogen, Bamble kommune. Fulltekst i vitenarkiv
• Granados, Tina Jensen; Hansen, Nora Sophia Kamphuis & Stubberud, Sverre Magnus (2022). Fv.353 Rugtvedt-Surtebogen 2021/22. Tankar om den mellommesolittiske busetnadstematikken. Fulltekst i vitenarkiv
• Koxvold, Lucia Uchermann; Hårstad, Silje; Granados, Tina Jensen & Eriksen, Anette Sand (2021). På kanten av Sørlandets forhistorie. Spor. ISSN 0801-5376. 1, s. 34–38. Fulltekst i vitenarkiv
• Granados, Tina Jensen & Hårstad, Silje (2020). På Kanten av Tapes. Norark.no. Fulltekst i vitenarkiv
• Sand-Eriksen, Anette; Koxvold, Lucia; Hårstad, Silje & Granados, Tina Jensen (2020). Arkeologi på Kanten. Norark.no. Fulltekst i vitenarkiv
• Granados, Tina Jensen (2020). Jakobhola - økser frå eldre steinalder. Norark.no. Fulltekst i vitenarkiv
• Reitan, Gaute & Granados, Tina Jensen (2020). Mellom berg og under ei kolmile - Blåfjell 1. Norark.no. Fulltekst i vitenarkiv
• Reitan, Gaute & Granados, Tina Jensen (2020). Trinn for trinn i Langangen. Norark.no. Fulltekst i vitenarkiv
• Granados, Tina Jensen (2019). InterCity – nye innblikk i eldre steinalder i Vestfold. Fulltekst i vitenarkiv
• Loftsgarden, Kjetil & Granados, Tina Jensen (2016). Resultat frå arkeologisk feltkurs 2015. Fulltekst i vitenarkiv
• Granados, Tina Jensen (2026). Roverud 4. Fv. 353 Rugtvedt–Surtebogen – delrapport 4. Ein mellommesolittisk lokalitet med funn av ei flekkesamling. Roverød, 17/1, 17/2, Bamble, Telemark fylke. Kulturhistorisk museum – arkeologisk undersøkelse Rapport 2025/32. Kulturhistorisk museum, Universitetet i Oslo, Arkeologisk seksjon . Fulltekst i vitenarkiv Vis sammendrag

  I samband med prosjektet fv. 353 Rugtvedt–Surtebogen, Bamble kommune, Telemark fylke, har Kulturhistorisk museum i 2021–22 gjennomført arkeologiske undersøkingar av i alt ni automatisk freda kulturminne, fordelt på åtte ulike lokalitetar. Lokalitetane fanst på Rugtvedt, Roverud og på Skjerke, mellom 20–62 moh. Hovudbruksfasar for aktivitet er tidfesta til mellom- og seinmesolitikum, og til tidleg- og mellomneolitikum, frå ca. 8000 til 3000 f.Kr. Enkelte C14-resultat og gjenstandsfunn tyder òg på bruk av området i seinneolitikum, bronsealder og førromersk jernalder. Resultata frå utgravingsprosjektet er presentert i åtte delrapportar. Roverud 4 (Id 244763 og 244764) vart undersøkt i tidsrommet 9. mai–20. september 2022. Lokaliteten låg fordelt over to flater, på vestsida av eit høgdedrag i eit småkupert skogsterreng, mellom 58 og 62,5 moh. Flatene var opphavleg registrert som to lokalitetar med ulike Askeladden Id. Utgravinga viste at det har eksistert kulturhistorisk samanheng mellom flatene. Området i heilskap er difor handsama som éin lokalitet – Roverud 4. Det samla omfanget på nytt lokalitetsareal var 2570 m2 inkludert topografisk avgrensing, og samla funnførande areal på lokaliteten var 1100 m2. Her vart det påvist eit samanhengande busetnadsområde frå tidleg mellommesolitikum, hovudsakleg fordelt over fem aktivitetsflater. Tre aktivitetsflater hadde funn av elleve moglege antropogene steinsamlingar. I tillegg vart det påvist ei samling store flintflekker. I overkant av 30 % (417 m2) av funnførande areal vart flate- /rutegrave hovudsakleg i inntil to mekaniske lag (<0,2 m). Det vart samla inn 8197 steingjenstandar, inklusiv 25 flintgjenstandar frå registreringa til Telemark FK. 96,4 % av steingjenstandane var av flint. Av gjenstandsfunna er 2,2 % identifisert som sekundært tilverka steingjenstandar. I tillegg vart det katalogisert to funn av hasselnøttskal, sju prøvar av trekol, 22 makrofossilprøvar og to prøvar av jordmikromorfologi. Hovudbruksfasen til lokaliteten er tidfesta ved hjelp av typologi/teknologi og strandlinjedatering, til tidleg mellommesolitikum, ca. 7800–7500 f.Kr. Lokaliteten har truleg vore besøkt over ein 300 år lang periode då lokaliteten var strandbunden. Utover dette gav ulike naturvitskaplege analysar svake inntrykk av menneskeleg vegetasjonsforstyrring, moglegvis frå seinare del av eldre steinalder, og frå ulike fasar av jernalder.

• Granados, Tina Jensen (2026). Hobakkåsen 2. Fv. 353 Rugtvedt-Surtebogen – delrapport 2. Ein mellommesolittisk lokalitet med kokegrop frå førromersk jernalder. Flåtten, 23/1, 23/225, Bamble, Telemark fylke. Kulturhistorisk museum – arkeologisk undersøkelse Rapport 2025/30. Kulturhistorisk museum, Universitetet i Oslo, Arkeologisk seksjon . Fulltekst i vitenarkiv Vis sammendrag

  I samband med prosjektet fv. 353 Rugtvedt–Surtebogen, Bamble kommune, Telemark fylke, har Kulturhistorisk museum i 2021–22 gjennomført arkeologiske undersøkingar av i alt ni automatisk freda kulturminne, fordelt på åtte ulike lokalitetar. Lokalitetane fanst på Rugtvedt, Roverud og på Skjerke, mellom 20–62 moh. Hovudbruksfasar for aktivitet er tidfesta til mellom- og seinmesolitikum, og til tidleg- og mellomneolitikum, frå ca. 8000 til 3000 f.Kr. Enkelte gjenstandsfunn og C14-resultat tyder òg på bruk av området i seinneolitikum, bronsealder og førromersk jernalder. Resultata frå utgravingsprosjektet er presentert i åtte delrapportar. Hobakkåsen 2 (ID 244769) vart undersøkt i perioden 23. august–22. oktober 2021. Lokaliteten låg på ei skråna flate avgrensa av ein bergskrent mot aust, i småkupert skogsmark mellom 51 og 55 moh. Her vart det påvist eit samanhengande busetnadsområde frå mellommesolitikum, hovudsakleg fordelt over to aktivitetsflater. Det samla omfanget på lokaliteten var omtrentleg 1430 m2, og funnførande areal var om lag 700 m2. Hobakkåsen 2 låg i topografisk forlenging av lokaliteten Roverud 2 (ID 158114). Det er sannsynleg at lokalitetane har hatt kulturhistorisk samanheng og var i bruk relativt samtidig i mellommesolitikum. Aktivitetsflatene bestod av to funnkonsentrasjonar. Om lag 264,5 m² (37 %) av arealet vart flate-/rutegrave hovudsakleg i inntil to mekaniske lag (<0,2 m). Det vart samla inn 8936 steingjenstandar, i tillegg til 38 flintfunn innsamla frå registreringsundersøkinga til Telemark FK. Totalt var 98,7 % av steingjenstandane av flint, og elles fanst innslag av bergkrystall samt andre bergartar som kvartsitt, metaryolitt, sandstein m.m. Av gjenstandsfunna var 1,7 % identifisert som sekundært tilverka steingjenstandar. Armfragment av ei steinhakke var eit oppsiktvekkande funn frå lokaliteten. I tillegg vart det magasinert tre prøvar av trekol. Hovudbruksfasen til lokaliteten er tidfesta ved typologi/teknologi og strandlinjedatering, til første halvdel av mellommesolitikum, til mellom 7600 og 7200 f.Kr. Lokaliteten vart truleg besøkt fleire gonger i tidsrommet når lokaliteten var strandbunden. Utover dette kunne ei C14-datert kokegrop vise til kort besøk i førromersk jernalder. Nyare tids aktivitet i samband med kolproduksjon i ei kolmile hadde forstyrra eit større område nordvest på lokaliteten.

• Loftsgarden, Kjetil; Ramstad, Morten & Granados, Tina Jensen (2024). Nordfjella skrantesjuke (CWD). Universitetet i Bergen. Fulltekst i vitenarkiv
• Granados, Tina Jensen (2023). En boplass fra mellommesolitikum med mulig teltring. Adal vestre, delrapport InterCity Vestfold. Adal vestre, 57/1, Horten kommune, Vestfold og Telemark fylke. Kulturhistorisk museum, Universitetet i Oslo, Arkeologisk seksjon . Fulltekst i vitenarkiv Vis sammendrag

  I samband med utbygging av dobbeltspor for jernbane, InterCity Nykirke-Barkåker i Vestfold, gjennomførte Kulturhistorisk museum arkeologiske undersøkingar av lokaliteten Adal vestre (id 229871), i perioden 4. mai–6. september 2019. Lokaliteten låg i skogsmark fordelt på to funnførande flater i hellande terreng, i sørvestleg ende av ein nord-sørgåande åsrygg, mellom 64–72 moh. Flatene er undersøkt og definert som to delområde: Adal vestre 1 og 2. Etter undersøkinga fekk lokaliteten eit samla areal på 5906 m2 ( Adal vestre 1 er avgrensa til om lag 4600 m2 og Adal vestre 2 til om lag 500 m2). Ved samtidig strand har Adal vestre vore lokalisert på sørenden av ei øy, i skjergardslandskap, på vestsida av dagens Oslofjord. Utgravinga resulterte i funn av totalt 14 309 steingjenstandar; 8976 frå Adal vestre 1 og 5333 frå Adal vestre 2. I tillegg vart det samla inn høvesvis 60 og 35 flintgjenstandar frå Adal vestre 1 og 2 ved registreringsundersøkinga til VFK. Steingjenstandane består i hovudsak av flint men òg av øksebergartar, sandstein, metarhyolitt, porfyr og andre finkorna steinråstoff. Funn frå Adal vestre 2 er tolka som sannsynlege spor av ein bustad (t.d. teltliknande struktur). Lokaliteten er datert ved hjelp av typologi/teknologi, fem C14-analysar og strandlinjedatering til ca. 7100-6900 f.Kr., til midtre del av mellommesolitikum. Begge delområda har truleg vore besøkt fleire gonger i dette tidsrommet. I tillegg vart det ved C14-datering av strukturar, påvist spreidd aktivitet på Adal vestre 1 frå eldre bronsealder til mellomalder. Prosjektleder; Inger Marie Berg-Hansen.

• Granados, Tina Jensen & Reitan, Gaute (2023). Blåfjell 1, ein mellommesolittisk buplass med aktivitetsspor frå seinmesolitikum. E18 Langangen–Lanner prosjektet, delrapport 1. Sundsaasen, 19/1, Porsgrunn k., Vestfold og Telemark. Kulturhistorisk museum, Universitetet i Oslo, Arkeologisk seksjon . Fulltekst i vitenarkiv Vis sammendrag

  Innanfor E18 Langangen–Lanner-prosjektet vart det i 2020 grave ut fire lokalitetar (ID 222339–222342) nedanfor toppen av Blåfjell lengst sør på Sundsåsen. Dei fire lokalitetane, kalla Blåfjell 1–4 (frå høgast/eldst til lågast/yngst), låg mellom ca. 40 og 60 moh. og er datert til ulike delar av mellommesolitikum og seinmesolitikum, med hovudbruksfasar mellom ca. 7800 og 5200 f.Kr. Enkelte gjenstandsfunn og C14-resultat tyder også på bruk av området i neolitikum. På alle fire lokalitetar vart det i tillegg avdekka kokegroper/eldstader frå eldre jernalder. Gjenstandsmateriale og prøvar frå utgravingane av lokalitetane er tilvekstført under C-nummer 62935–62938. Registreringsfunna er katalogisert under C61033–61036. Frå utgravingane av lokalitetane føreligger det til samen ca. 23.900 gjenstandar av flint og andre steinsortar. Eit omfattande prøvemateriale kommer i tillegg. Totalt føreligger det 57 radiologiske dateringar utført på trekol, brent hasselnøttskal og brente bein. Av disse faller 38 dateringar innanfor steinalderen. Lokaliteten Blåfjell 1 (ID222339) vart undersøkt i perioden 11. mai–21. august 2020. Lokaliteten låg i kupert og slakt skråna terreng, i ein nord-sørgåande dalgang. Her vart det påvist eit busetnad-/aktivitetsområde frå mellom- og seinmesolitikum fordelt på to avgrensa flater, 57–61 moh. Aktivitetsflatene kan karakteriserast som funnkonsentrasjonar med kokegroper. Den største flata (>36 m2) fanst på ein sentral terrasse og den andre (ca. 20 m2) på ei mindre kupert flate i sørvestleg ende av lokaliteten. I tillegg vart det påvist eit funnførande område i ytterkant av lokaliteten i nord. Det samla omfanget var omtrentleg 930 m2. Om lag 164 m² (17,61 %) av arealet vart flate-/rutegrave hovudsakleg i inntil to mekaniske lag (<0,2 m). Det vart samla inn 2275 steingjenstandar, inklusiv ni flintgjenstandar frå registreringa til Telemark FK. Totalt var 98,5 % av steingjenstandane av flint og elles av sandstein og ulike basaltar. Av gjenstandsfunna var 3,8 % identifisert som sekundært tilverka steingjenstandar. I tillegg vart det katalogisert 19 prøvar av trekol og eitt funn av hasselnøttskal. I alt har sju vitskaplege material fått vedanatomisk analyse og åtte er C14-analysert. Den mest omfattande aktiviteten er tidfesta ved hjelp av typologi/teknologi, to C14-dateringar og strandlinjedatering, til første halvdel av mellommesolitikum, ca. 7800–7200 f.Kr. Lokaliteten har truleg vore besøkt fleire gonger i tidsrommet når lokaliteten var strandbunden. Utover dette kunne C14-datering av ei kokegrop vise til mykje seinare besøk, ca. 6000–5700 f.Kr, i seinmesolitikum. I tillegg er ein eldstad C14-datert til folkevandringstid (415–545 e.Kr.). Lokaliteten hadde til dels gode bevaringstilhøve, men ei etterreformatorisk kolmile hadde forstyrra ein sentral del av aktivitetsområde frå steinalder. Prosjektleder: Steinar Solheim.

• Granados, Tina Jensen; Koxvold, Lucia Uchermann; Sand-Eriksen, Anette & Hårstad, Silje (2022). Kanten 2: Ein lokalitet med aktivitetsområde frå yngre steinalder, samt aktivitetsspor frå bronsealder og eldre jernalder. Delrapport E39 Kanten. Ime, 40/11, Lindesnes, Agder. Kulturhistorisk museum, Universitetet i Oslo, Arkeologisk seksjon . Fulltekst i vitenarkiv Vis sammendrag

  I samband med ny E39 med tilførselsveg mellom Lindland og Mandal (delparsell Greipsland–Ime), har Kulturhistorisk museum gjennomført arkeologisk undersøking av lokaliteten Kanten 2 (id 230292), på Kanten i Lindesnes kommune, i perioden 24. august–12. oktober 2020. Lokaliteten låg i ein dalgang nord for Langåsen og i åkermark inntil ein større åkerholme. Ved registringsundersøkinga vart ID 230292 påvist som eit busetnad-/aktivitetsområde frå yngre steinalder til etterreformatorisk tid. Ved den arkeologiske undersøkinga vart det påvist 60 strukturar fordelt på 15 kokegroper, 36 groper/andre strukturar, deriblant ei avfallsgrop med keramikk, seks stolpehol, samt ardspor. Det vart samla inn funn av 225 steingjenstandar og drygt 221 keramikkskår frå minst fire kar/krukker. I tillegg vart det gjennomført analysar av eit gytjelag. Den mest omfattande aktiviteten på Kanten 2 har føregått i bronsealder og førromersk jernalder (ca. 1430–50 f.Kr.). Denne aktiviteten kan ha samanheng med ein mogleg bygningskonstruksjon og dyrking av åkermarka. I tillegg er det dokumentert eit avgrensa aktivitetsområde tidfesta til mellomneolitikum B (2630–2460 f.Kr.). Utover dette er det samla inn spreidde funn og dokumentert enkelte kulturspor frå seinmellomalder til etterreformatorisk tid. Prosjektleder: Lucia U. Koxvold.

• Granados, Tina Jensen; Hårstad, Silje; Sand-Eriksen, Anette & Koxvold, Lucia Uchermann (2022). Jakobhola - ein funnstad med økser frå eldre steinalder. Delrapport E39 Kanten. Ime, 40/14, Lindesnes, Agder. Kulturhistorisk museum, Universitetet i Oslo, Arkeologisk seksjon . Fulltekst i vitenarkiv Vis sammendrag

  I samband med ny E39 med tilførselsveg mellom Lindland og Mandal (delparsell Greipsland–Ime), har Kulturhistorisk museum gjennomført arkeologisk undersøking av funnstaden Jakobhola (id 170420), på Kanten i Lindesnes kommune, i perioden 4. august–9. september 2020. Funnstaden Jakobhola låg på ei vest-aust orientert grasslette i ein dalgang mellom skogkledde åsar. Ved registreringsundersøkinga vart id 170420 påvist som ein funnstad med funn av tre steinøkser og ein flintgjenstand. Den arkeologiske undersøkinga resulterte i funn av 10 steingjenstandar av flint, i tillegg til funn av brente beinfragment og ein prøve av trekol. Tidlegare rapporterte lausfunn frå staden, tre steingjenstandar av flint og bergart, vart levert inn til prosjektet og det totale funnmaterialet er katalogisert samla. I tillegg vart det påvist ei grop med ukjent funksjon. Etter utgravinga fekk Jakobhola status som ein funnstad med sekundært deponerte steingjenstandar. Prosjektleder: Lucia U. Koxvold.

Sjå alle arbeida i NVA